وبلاگicon
درباره الی

نامه رسان شما به من فید درباره الی

 
فهرست

 

پیوندهای من

 

جستجو

 

گذشته‌ها

 

 

کجاییم

 

 



 
فرضیه های زندگی من

من یه مجموعه فرضیه دارم در زندگیم که بهشون پایبندم و البته همین فرضیه هاست که گاهی باعث شده ضربه هم بخورم حالا میخوام با شما این فرضیه ها رادر میان بگذارم:

 

  • اغلب آدمهایی که باهاشون صحبت میکنم(مجازی یا غیر مجازی) دوست من هستند مگر اینکه عکسش ثابت بشه..

 

  •  اطرافیانی که با هر بهانه ای به من نزدیک میشوند آدم هستند مگر عکسش ثابت بشه...

 

  •  به آدمها اعتماد میکنم و دوست دارم این حس اعتماد رو مگر عکسش ثابت بشه...

 

  •  اساس ارتباطم با دیگران محبته و دوست داشتن و این حس دوست دارم متقابل باشه مگر عکسش ثابت بشه...

 

  •  دیگران رو به خاطر خودشون دوست دارم نه به خاطر موقعیت  کاری که میتونن برای من انجام بدن... دوست دارم دیگران هم همین کار رو با من بکنند و این حس دوست داشتن با من هست مگر اینکه عکسش ثابت بشه...

 

  •  وفادارم مگر اینکه بوی بی وفایی بشنوم و در واقع عکس وفادارای برام ثابت یشه...

 

  •  دروغ نمیگم و سعی میکنم قبول کنم که هیچ کس دروغ نمیگه پس با طرفم روراستم مگر اینکه  عکسش ثابت بشه...

...

حالا وقتی عکسشون ثابت شد...همون موقع، همون لحظه، بی درنگ...برای همیشه میگم خداحافظ...این روزها زیاد گفتم خداحافظ ...طوری که قبح این خداحافظی ها برام ریخته و راحت شده...من بی صبرم و بی حوصله... و این همان نقطه ضعفی است که با خودم دارم نافرم یدک میکشم...

 راستی اگه طرفم از اهالی نت هم باشه در اولین اقدام لینکش رو پاک میکنم یعنی همه جور خداحافظ... ایمیلش رو هم از بین دوستانم پاک میکنم...یعنی کلا پاکش میکنم نه اینکه یواشکی نگهش دارم ... توی فیس بوکم هم پاکش میکنم اصلا... دیوانگی هم عالمی داره دیگه...(حالا که حرف این لینکها شد یه توضیح مختصر هم بدم...لینکهای من که اون گوشه است برام پایه و اساس داره همینطوری نیست...البته الان الفبایی شده و هیچ دلیلی نداره که مثلا من بر پایه میل خودم بچینمشون چون سیستم گوگل ریدر لینکها رو الفبایی میکنه خودش...هرچند که لینک اول ما انگار نه انگار...آقا حالا درسته وسط دعواست الان ولی لااقل دوکلوم بنویس این دل ما باز شه ...ای بابا!!...خب برمیگردیم سر داستان نخست- این اثرات ارتباط تنگاتنگ با مثنوی است نگران نشوید- لینکهای من گفتم پایه و اساس داره یه بخشی از لینکها که از دوستان حقیقی ما هستند و تاج سر یه دسته وبلاگهایی هستند که عمدتا وبلاگهای با ریشه و معروفی هستند که خودم هر بار به روز شوند میخوانمشان و لذت میبرم...یه بخشی هم لینکهایی هستند که چون من رو لینک کرده بودند و خبر دادند بنده لینکشون کردم...من علم غیب ندارم و حوصله اینکه ببینم چه کسانی به من لینک دادند رو هم ندارم هرکس لینک داده بگه لینکش میکنم بی برو برگرد ...من به همه وبلاگها احترام میذارم...اگه به آمار گوشه صفحه بنده هم نگاه کنید می بینید که من آمار متوسطی دارم یعنی نه خیلی پایین در حد تا روزی ۳۰ بازدید نه خیلی بالا که برسه به ۳۰۰ و ۴۰۰ و هزار و دو هزار...حدود صد و خرده ای بازدید دارم که معدل روزی ۸۰ نفر هستند... پس اینها رو  گفتم که تویی که ادعات عالم رو کشته بدونی که من اینجا به اندازه کافی خواننده دارم که براشون بنویسم و هیچ نیازی به لینک کردن تو نداشتم و ندارم ...خداحافظ رفیق!... بله!... آهان پرانتز بسته یه جایی انگار باز شده بود )

 

 

* روزها خوب و بدش بماند حس آدمی رو دارم که هیچ وقت یه بار گنده رو نکشیده و حالا مجبوره خروارها خاک حمل کنه...شانه هام طاقتشون طاق شده...نمیدونم بگم به چی احتیاج دارم به کمک، به همراهی، به دعا، به موج مثبت، به فرکانسهای انرژی بخش... وااای خدا فقط به تو احتیاج دارم این روزها...اینجا بد جور سرگشته مانده ام...شمارش معکوس شروع شده و یاوران این چند وقتم نیستند تا کمی دلگرمم کنند...خداااایا بیا و تو دلگرمم کن...

نگاه های شما(42)



چهارشنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸٩ توسط  الی